چگونه تشویش را از ذهن خود برانیم؟ (قسمت دوم)

0
305
25 آبان 1400
0
305
25 آبان 1400

چگونه تشویش را از ذهن خود برانیم؟ (قسمت دوم)

چارلز کترینگ، مخترع استارت اتومبیل نیز چنین بود. آقای کترینگ تا زمان بازنشستگی اش معاون كل شرکت جنرال موتور بود. اما در روزهایی که قصد داشت استارت اتومبیل را اختراع کند به حدی بی پول بود که یک انباری کاه را آزمایشگاه خود کرد. و برای خرید مایحتاج خانه از پس اندازی که زنش از راه تدریس پیانو به دست آورده بود، استفاده کرد؛ بعدها هم پانصد دلار از شرکت بیمه قرض گرفت. از همسرش پرسیدم آیا نگران وضعیت او نبود. همسرش پاسخ داد: «چرا، به حدی نگران بودم که نمی توانستم بخوایم؛ اما آقای کترینگ نگران نبود. به حدی سرگرم کارش بود که فرصتی برای نگرانی نداشت.

پاستور، دانشمند معروف، به آرامشی که می توان در کتابخانه ها و آزمایشگاه ها به دست آورد، اشاره کرده است. چرا می توان در آن مكانها به آرامش دست بافت؟ چون افرادی که در کتابخانه ها و آزمایشگاه ها هستند، به حدی سرگرم کارند که فرصتی برای نگرانی ندارند. محققان به ندرت دچار مشکلات عصبی می شوند. آنها وقت چنین کارهایی را ندارند.

. چرا مشغولیت موجب از بین رفتن نگرانی می شود؟ به دلیل یکی ازقوانین اساسی و کلی روانشناسی این قانون می گوید: مغز انسان هر میزان هم که فعال باشد نمی تواند در آن واحد به دو نکته متمرکز شود. حتما باورتان نمی شود، پس بیایید ما هم این قانون را امتحان کنیم.

تجسم کنید روی صندلی ای لم داده اید. چشمانتان را ببندید و سعی کنید در آن واحد هم به مجسمه آزادی و هم به کاری که باید فردا صبح انجام دهید، فکر کنید.

حتما متوجه شدید که به طور همزمان نمی توانید فکرتان را متوجه این دو موضوع کنید. همین مطلب در مورد احساسات شما نیز صادق است. ما نمی توانیم در یک زمان هم به کارهای هیجان انگیز بپردازیم و در همان حال نیز گرفتار تشویش و نگرانی بشویم. در واقع یک احساس، احساس دیگر را پس می زند. و همین کشف ساده بود که موجب شد پزشکان روانشناس در طول جنگ کارهایی انجام دهند که بیشتر به معجزه شبیه بود.

هنگامی که سربازان از جبهه های جنگ باز می گشتند، مبتلا به بیماری ای روحی به نام پسیکونوروتیک بودند و پزشکان روانشناس با شیوه مشغول کردن  به مداوای آنها می پرداختند.

تمام لحظات این سربازان را با فعالیت هایی از قبیل ماهیگیری، شکار، گلف، عکاسی، باغبانی و رقص پر می کردند. و آنها فرصتی برای اندیشیدن به تجارب رعب انگیز جنگ نداشتند.

در حال حاضر درمان از طریق مشغولیت به کار یکی از شیوه هایی است که روانشناسان به جای دارو به کار می برند تا بیماران نگرانی خود را درمان کنند. این روش جدید است. اما پزشکان یونان باستان پانصد سال پیش از تولد مسیح از این شیوه استفاده میکردند.

همه روان شناسان بر این عقیده اند که اشتغال به هرگونه فعالینی بهترین دارویی است که می توان برای بیماران عصبی تجویز کرد. هانری لانگ فلو از همین شیوه استفاده کرد تا از مرگ همسر جوانش رنج نکشد، روزی همسرش لاکي مهر را روی شعله مشعلی آب می کرد که ناگهان لباسش آتش گرفت. لانگ فلو صدای همسرش را شنید و سعی کرد خود را به او برساند، اما همسرش در میان شعله های آتش سوخت. لانگ فلو مدتها از به یاد آوردن خاطره مرگ فجیع همسرش در عذاب بود و نزدیک بود دیوانه شود، اما خوشبختانه سه کودک کوچکش نیاز به توجه و مراقبت داشتند. لانگ فلو غم بزرگی را بر دوش می کشید ولی مجبور بود برای کودکانش، هم پدر باشد و هم مادر. آنها را به پیاده روی می برد، برای شان قصه می گفت و با آنها بازی می کرد، و تمام این کارها آن قدر سرگرمش کرد که غم خود را از یاد برد و به آرامش دست یافت.

تنیسون  نیز که از مرگ دوست صمیمی اش سخت دچار بحران روحی شده بود، می گوید: «باید خودم را به کاری مشغول می کردم، در غیر این صورت غم و اندوه مرا از پای در می آورد.»

اکثر ما هنگامی که سخت مشغول کار هستیم و عرق از چهار سوی بدنمان جاری است، هیچ فرصتی به نگرانی نمی دهیم تا عرض اندام کنیم. اما در اوقات فراغت و زمانی که باید از آسایش خود لذت ببریم و شاد باشیم، نگرانی به سراغمان می آید. در این هنگام است که می اندیشیم: آیا در زندگی به جایی میرسم؟ آیا سعادتمند می شوم؟ آیا رئیسم از حرف امروزش منظوری داشت؟ آیا سرم طاس می شود؟

هنگامی که مشغولیتی نداریم، مغزمان حالت فضایی خالی را به خود می گیرد. و همه دانشجویان رشته فیزیک می دانند که طبق قانون طبیعت، هر فضای خالی ای باید پر شود. برای درک این مطلب لامپی را در نظر بگیرید. فضای داخل این لامپ کاملا از هوا خالی شده است. اگر این لامپ را به طریقی سوراخ کنید، هوا با فشار به این فضا هجوم می آورد تا آن را پر کند.

طبیعت نیز به ذهن خالی هجوم می آورد؟ و معمولا با به کارگیری احساسات به هدفش می رسد. احساسات ناشی از نگرانی، ترس، تنفر، حسادت و کینه چنان سریع راه خود را می گشایند که افکار و احساسات مثبت مجبور به عقب نشینی می شوند تا جای خود را به احساسات منفی بدهند جیمز مورسل، استاد دانشکده تربیت معلم کلمبيا می گوید: نگرانی زمانی به سوی تان هجوم نمی آورد که سخت مشغول کارید؛ هنگامی تظاهر میکند که فارغ از کارید. در آن هنگام است که ذهنتان می تواند از کاهی، کوهی بسازد و شما را متوجه مطالب عذاب آور کند. در آن هنگام مغز شما همچون کامیونی بدون بار است. با سرعت پیش می رود و حتی ممکن است آسیبی به خود برساند. برای غلبه بر نگرانی باید ذهن را کاملا مشغول نگاه داشته باشید.

نیازی نیست استاد دانشگاه باشید تا این حقیقت را درک کنید و به آن عمل نمایید. هنگام جنگ، یا زن خانه داری ملاقات کردم که گفت: «برای غلبه بر نگرانی باید خود را به کاری مشغول کرده با این زن و همسرش در کوپه غذاخوری قطاری ملاقات کردم که از نیویورک به میسوری میرفت.

این زن و شوهر برایم تعریف کردند که فردای روزی که جریان پرل هاربر رخ داد، تنها فرزندشان به جبهه جنگ رفت. زن گفت: نزدیک بود سلامتی ام را از شدت نگرانی از دست بدهم. مدام با خود میگفتم اوکجاست؟ سالم است؟ زخمی شده؟ کشته شده؟»وقتی از او پرسیدم چگونه توانست بر نگرانی اش غلبه کند، پاسخ داد: سرم را گرم کردم. ابتدا عذر خدمتکارمان را خواستم. سعی کردم با انجام کارهای خانه خودم را مشغول کنم. اما این کار زیاد موثر نبود. مشکل اینجا بود که می توانستم بدون تمرکز بر روی کارهای خانه، آنها را به طور خودکار انجام دهم. به همین دلیل نگرانی دست از سرم برنمی داشت.

در حالی که به کارهای خانه می رسیدم متوجه شدم باید به کاری بپردازم که هم از نظر فکری و هم جسمی ساعات روزم را پر کند. به همین دلیل به فروشندگی در یکی از فروشگاه های بزرگ پرداختم. و همین کار نجاتم داد. بلافاصله سرم شلوغ شد؛ خریداران نزدم می آمدند و در مورد قیمت، اندازه و رنگ کالاها، سوالاتی میکردند. وقت نداشتم به چیزی جز کارم فکر کنم. و وقتی شب از راه میرسید بلافاصله شام میخوردم و از شدت خستگی بیهوش میشدم.

 برای نگران شدن نه فرصتی داشتم و نه توانی. این زن همان کاری را انجام داد که جان کوپر پویز در کتابش به نام هنر از یاد بردن ناملایمات عنوان کرده است. او می گوید: «هنگامی که غرق در انجام کاری هستید، نوعی آرامش و امنیت درونی و نوعی رخوت شادی آور اعصاب تان را تسکین می دهد.و واقعا چنین است.

اشتراک گزاری:

admin

دیدگاه ها (0)

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*

وبسایت رویش ذهن

وبسایت رویش ذهن, وبسایتی در جهت افزایش مهارت رفتاری و ارتقا سطح روابط عمومی شما میباشد. امید است, توانسته باشیم در رسیدن شما به اهدافتان کمکی کرده باشیم.

نماد های اعتماد

وبسایت رویش ذهن به استناد نماد های زیر ، دارای مجوز رسمی از کلیه مراجع مربوطه در جمهوری اسلامی ایران می باشد !

نماد اعتماد وزارت صنعت و معدن و تجارت کاپیتان وردپرس
پروانه نشر دیجیتال  کاپیتان وردپرس
نماد پرداخت امن با بانک ملت در  کاپیتان وردپرس

تمامی حقوق برای وبسایت رویش ذهن محفوظ است | طراحی شده با در تیم طراحی رویش ذهن